و كتابهاى تاريخ مراجعه كنند ، از قبيل : اصول كافى ، كامل الزيارات ، ثواب الأعمال امالى صدوق و شيخ مفيد ، علل الشرايع و جز آنها ، كه به قدر كفايت بخشى از آنها را ذكر كرديم ، و شايد در آينده نيز بخش ديگرى از فضيلت آن را ذكر كنيم . اما آنچه دربارهء فضيلت نمازگزاران در مسجد كوفه گذشت كه در روايتى معادل يك حج و در روايتى معادل هزار حج و در روايات ديگر بيشتر يا كمتر بيان شده است . درستى آن بر اهل معرفت پوشيده نيست ، و علامه مجلسى ( ره ) در سخن خود به آن اشاره كرده است : « شايد اختلافهايى كه در اين روايات ديده مىشود ناشى از اختلاف نمازها و نمازگزاران و نيّتها و حالتهاى آنان باشد ، با وجود اين‌كه اقلّ و اكثر ، تنها از نظر مفهوم با هم منافات دارند . علامّهء مجلسى به روايات ديگرى كه مىگويد سمت راست مسجد كوفه خير و بركت يا باغى از باغهاى بهشت است ، نيز اشاره كرده و گفته است : اين روايات به نجف و كربلا اشاره دارد . مجلسى ( ره ) دربارهء عصاى موسى كه ذكر آن گذشت ، گفته است : آن عصا در مسجد به امانت سپرده شده بود ؛ پيامبر ( ص ) آن را برداشت و اكنون نيز در آن به امانت گذاشته شده ، هرگاه امام ( ع ) بخواهد ، آن را برمىدارد » . در كتابهاى كافى و بحار الأنوار به صورت مسند از ابى عبيده از امام محمّد باقر ( ع ) نقل شده كه فرمود : مسجد كوفه ، باغى از باغهاى بهشت است . هزار و هفتاد پيامبر در آن نماز گزاردند ، سمت راست آن ، رحمت و سمت چپ آن ، كرامت است . عصاى حضرت موسى ( ع ) ، درخت كدو و انگشتر حضرت سليمان ( ع ) در آن است . در همين مسجد از تنور آتش ، آب جوشيد و كشتى نوح ( ع ) حركت كرد ، و آن صرّهء بابل و محلّ اجتماع انبياست . فاضل مجلسى گفته است : « صرّهء بابل » يعنى بهترين محلّ بابل زيرا صرّه به معناى كيسهء پول است كه جزو سودمندترين اموال به شمار مىرود . در روايت عياشى ، سرّة بابل آمده است و در قاموس گفته شده : سرة الوادى يعنى بهترين محل آن . در علل الشرايع از ابى سعيد خدرى روايت شده كه گفت : رسول خدا ( ص ) به من فرمود : كوفه ، مركز عرب ، نيزهء خداوند متعال و گنج ايمان است .